Ο κατά κόσμον Γεώργιος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στο Κρανίδι της Αργολίδος το 1902 από ευσεβείς γονείς. Νέος εκάρη μοναχός στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου-Καρτσωναίων στην ιερά σκήτη της Αγίας Άννης. Από εκεί μετεγράφη στη μονή Γρηγορίου κι εκεί χειροτονήθηκε διάκονος. Τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών αριστεύοντας. Το 1927 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον Πειραιά. Το 1928 μετέβη για ανώτερες σπουδές στην Αμερική. 'Υπηρέτησε την Εκκλησία σέ διάφορες υψηλές θέσεις με ζήλο και θέρμη. Το 1936 χειροτονήθηκε στην Αθήνα επίσκοπος με τον τίτλο Ταλαντίου. Το 1941 εξελέγη μητροπολίτης Εδέσσης. Επί μία δεκαετία εργάσθηκε με ανιδιοτέλεια και αυτοθυσία για το ποίμνιό του, ιδιαίτερα τίς δύσκολες ημέρες της κατοχής, όπου έσωσε πολλούς ανθρώπους από τον θάνατο με διάφορους τρόπους. Το 1951 μετετέθη στη μητρόπολη Θεσσαλονίκης, όπου συνέχισε ...

Γεννήθηκε στην ωραία νήσο της Ζακύνθου και νέος προσήλθε στην ιερά μονή Γρηγορίου για να μονάσει. Διετέλεσε οικονόμος του μετοχιού της μονής στη Βούλτσιστα Πιερίας. Εκεί συκοφαντήθηκε δεινώς από αυτούς πού πριν ευεργετούσε. Ένας τότε φοβερός ληστής τον έδειρε ανηλεώς, τον ξύρισε, τον έβαλε πάνω σ’ έναν όνο ανάποδα να κάθεται και τον περιέφερε επί δύο ώρες στο χωριό Κολινδρό, παίζοντας όργανα, χορεύοντας και τραγουδώντας κοροϊδευτικά. Ο πνευματικός νόμος όμως, ως συνήθως, λειτούργησε άψογα, και τό τέλος των συκοφαντών ήταν φοβερά οικτρό. Η σωτηρία του αποδίδεται στη συνδρομή του αγίου Νικολάου, του μεγάλου προστάτου της μονής. Η Ιερά μονή Οσίου Γρηγορίου (φωτ. 1900) Ο καθηγούμενος Συμεών († 1905) έγραφε προς αυτόν σ’ επιστολή του, όταν τον αντικαθιστούσε στη θέση του οικονόμου ...